Hafta içi düzenli gidiyor. Cuma akşamı geliyor ve “bu hafta hak ettim” cümlesi kuruluyor. Pazartesi sabahı ise her şey biraz daha zor başlıyor.
“Hak ettim” nasıl çalışıyor?
Pazarlama araştırmacıları Khan ve Dhar, kendini erdemli hisseden kişilerin keyif veren seçimlere daha kolay izin verdiğini gösteren bir etkiyi tarif eder. Hafta içi iyi giden bir düzen, hafta sonu için bir tür kredi gibi görülür.
Katı kuralın bedeli
1975’te yayımlanan klasik bir çalışma, katı kurallarla yiyen kişilerin bir kez sınırı aştıklarında, esnek davrananlara kıyasla daha fazla devam ettiğini ortaya koymuştur. Literatürde bu, “nasıl olsa bozuldu” etkisi olarak tartışılır. Katı kural, ilk aksilikte bütün planı çöpe atmayı kolaylaştırır.
Sahte umut döngüsü
Psikologlar Polivy ve Herman, insanların kendini değiştirme girişimlerinde sıklıkla çok büyük hedefler koyduğunu ve ilk aksaklıkta vazgeçtiğini anlatır. Hafta içi çok katı, hafta sonu tamamen serbest bir düzen bu döngüyü besler.
Daha işe yarayan çerçeve
Hafta sonunu istisna değil, haftanın parçası olarak düşünün. Tamamen serbest bir gün yerine, bilinçli olarak seçilmiş bir ya da iki keyif planlayın: pazar kahvaltısında tatlı, cumartesi akşamı dışarıda bir yemek. Seçilmiş keyif, kaçamak gibi hissettirmez.
Aksilik planı
“Bir kez kaçırırsam ne yapacağım?” sorusunu önceden cevaplamak, çoğu kişi için en etkili tek adımdır. Cevap basit olabilir: ertesi öğünde normal düzene dönmek.
OZWELL’in yaklaşımı
Alışkanlık dönüşümü çalışmalarımız, katı bir program sunmaz. Kararı siz verirsiniz; çalışma bu karara eşlik eder ve ardından bir yıl boyunca takip sürer.
Sık sorulan sorular
Hafta sonu serbest gün iyi bir fikir mi?
Tamamen serbest bir gün, katı hafta içi kurallarıyla birleştiğinde döngüyü besleyebilir; bilinçli seçilmiş keyifler daha sürdürülebilirdir.
Bir kez bozulunca ne yapmalıyım?
Aksilik planını önceden hazırlamak ve bir sonraki öğünde normal düzene dönmek en işlevli adımdır.
Kaynaklar
- 01Khan, U. ve Dhar, R. (2006). Licensing Effect in Consumer Choice. Journal of Marketing Research, 43(2), 259–266.
- 02Herman, C. P. ve Mack, D. (1975). Restrained and Unrestrained Eating. Journal of Personality, 43(4), 647–660.
- 03Polivy, J. ve Herman, C. P. (2002). If at First You Don’t Succeed: False Hopes of Self-Change. American Psychologist, 57(9), 677–689.
Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır ve tıbbi tavsiye niteliği taşımaz. OZWELL biyoenerji çalışmaları tamamlayıcı, tıbbi olmayan ve farkındalık temelli bir uygulamadır; tıbbi tanı veya tedavinin yerine geçmez. Sağlığınızla ilgili bir endişeniz varsa lütfen hekiminize danışın. Deneyimler kişiden kişiye değişir.