Akşam yemeği yenmiş, mutfak toplanmış. Saat on bir olduğunda buzdolabının kapısı yeniden açılıyor. Aç olduğunuzdan değil; gün bitmediği için.
Gece atıştırması neyin parçası?
Çoğu zaman bir günün son ritüelidir: dizi, telefon, sessizlik. Yeme davranışı, hemen her zaman bir bağlama bağlanır; aynı koltuk, aynı saat, aynı ekran. Alışkanlık araştırmaları, tekrarlanan bağlamın davranışı otomatikleştirdiğini gösterir.
Yeme saatleri üzerine bir gözlem
2015’te yayımlanan ve katılımcıların yeme saatlerini bir uygulama üzerinden kaydeden bir çalışma, pek çok kişinin sandığından daha geniş bir zaman aralığına yayılarak yediğini ortaya koymuştur. Yani mesele yalnızca ne yediğimiz değil, ne kadar geniş bir zaman aralığında yediğimiz olabilir.
Gerçekten aç mısınız?
Basit bir ayrım işe yarar: yemek olmayan bir şey yiyebilir misiniz? Cevap “hayır, canım tatlı çekiyor” ise bu bir istek, “evet, bir dilim ekmek de olur” ise açlık olabilir. İstek çoğu zaman bir dalga gibi yükselir ve geçer.
Deneyebilecekleriniz
Akşam yemeğinizin doyurucu olup olmadığına bakın; hafif bir akşam yemeği çoğu gece atıştırmasının sebebidir. Mutfağı belirli bir saatte kapatın ve bunu bir ritüele bağlayın: tezgâhı silmek, ışığı kapatmak. Atıştırmalıkları göz hizasından kaldırın. İstek geldiğinde on dakika bekleyin ve bu sürede başka bir odaya geçin.
Kendinize karşı sert olmayın
Bir gece atıştırmak bir başarısızlık değildir. Bu döngüyü fark etmek, onu değiştirmenin ilk ve en zor adımıdır.
Önemli bir not
Yeme davranışınız sizi ciddi biçimde zorluyorsa ya da beslenmenizle ilgili tıbbi bir durumunuz varsa bir hekime veya diyetisyene başvurmanız gerekir. Bu yazı genel bilgi içerir ve beslenme önerisi değildir.
Sık sorulan sorular
Gece neden atıştırıyorum?
Çoğu zaman açlıktan değil, günün son ritüeline bağlanan bir alışkanlıktan kaynaklanır.
Ne yapabilirim?
Akşam yemeğini doyurucu tutmak, mutfağı belirli bir saatte kapatmak ve istek geldiğinde on dakika beklemek işe yarayan adımlardır.
Kaynaklar
- 01Gill, S. ve Panda, S. (2015). A Smartphone App Reveals Erratic Diurnal Eating Patterns in Humans. Cell Metabolism, 22(5), 789–798.
- 02Hill, A. J. (2007). The Psychology of Food Craving. Proceedings of the Nutrition Society, 66(2), 277–285.
- 03Wood, W. ve Rünger, D. (2016). Psychology of Habit. Annual Review of Psychology, 67, 289–314.
Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır ve tıbbi tavsiye niteliği taşımaz. OZWELL biyoenerji çalışmaları tamamlayıcı, tıbbi olmayan ve farkındalık temelli bir uygulamadır; tıbbi tanı veya tedavinin yerine geçmez. Sağlığınızla ilgili bir endişeniz varsa lütfen hekiminize danışın. Deneyimler kişiden kişiye değişir.

