Kendine ayrılmış bir köşe, evin en küçük ama en çok işe yarayan parçası olabilir. Bunun için ayrı bir odaya, özel bir eşyaya ya da büyük bir düzenlemeye gerek yok.
Neden bir köşe?
Bir davranışı belirli bir yere bağlamak, o davranışı sürdürmeyi kolaylaştırır. Alışkanlık araştırmalarının en tekrar eden bulgularından biri budur: aynı yerde, aynı saatte yapılan şey zamanla kendiliğinden gelir. Sessizlik için ayrılmış bir köşe, bu yüzden bir hatırlatıcı gibi çalışır.
Nerede kurulur?
Pencere kenarı, koridorun sonundaki boşluk, yatak odasının bir ucu. Tek şart, o alanın başka bir işe ayrılmamış olması. Çalışma masanız aynı zamanda sessizlik köşeniz olamaz; çünkü orada oturduğunuzda zihniniz işi hatırlar.
Ne gerekir?
Rahat bir sandalye ya da minder, gerekirse küçük bir lamba. Fazlası değil. Telefonun o köşeye girmemesi, en önemli kuraldır.
Ne zaman kullanılır?
Beş dakika yeterlidir. Sabah çıkmadan önce, eve girdikten hemen sonra ya da akşam yatmadan önce. Çevresel psikoloji alanında yapılan çalışmalar, doğal ve sade ortamların dikkatin toparlanmasına yardımcı olabileceğini öne sürer; pencereden dışarı bakabilen bir köşe bu açıdan değerlidir.
Zorlandığınızda
Hiçbir şey yapmamak, çoğu insanın sandığından zordur. İlk günlerde canınız sıkılır, aklınıza yapılacak işler gelir. Bu, pratiğin hatası değil, olağan seyridir. Dikkatinizin dağıldığını fark edip geri dönmek zaten pratiğin kendisidir.
OZWELL ile ilişkisi
Aura Wipe çalışmasına gelen pek çok danışan, o saati “uzun zamandır kendime ayırdığım ilk sessiz saat” diye tarif ediyor. Böyle bir köşe kurmak, aynı sessizliği gündelik hayata küçük bir ölçekte taşımanın yoludur. Çalışmalarımız tıbbi bir uygulama değildir ve deneyimler kişiden kişiye değişir.
Sık sorulan sorular
Sessiz köşe için ne gerekir?
Rahat bir oturak, mümkünse doğal ışık ve telefonun girmediği bir düzen yeterlidir.
Günde ne kadar zaman ayırmalıyım?
Beş dakika ile başlamak çoğu kişi için yeterlidir; süre değil, süreklilik belirleyicidir.
Kaynaklar
- 01Wood, W. ve Rünger, D. (2016). Psychology of Habit. Annual Review of Psychology, 67, 289–314.
- 02Kaplan, S. (1995). The Restorative Benefits of Nature: Toward an Integrative Framework. Journal of Environmental Psychology, 15(3), 169–182.
- 03Kabat-Zinn, J. (1990). Full Catastrophe Living. New York: Delacorte Press.
Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır ve tıbbi tavsiye niteliği taşımaz. OZWELL biyoenerji çalışmaları tamamlayıcı, tıbbi olmayan ve farkındalık temelli bir uygulamadır; tıbbi tanı veya tedavinin yerine geçmez. Sağlığınızla ilgili bir endişeniz varsa lütfen hekiminize danışın. Deneyimler kişiden kişiye değişir.